|
|
|
|
 |
 |
|||||||||
|
Σχετικά με το πρόγραμμα EUROSPIN
Για το πρόγραμμα αυτό επικοινώνησα με μερικούς φίλους του μικρότερου αδελφού μου, τέσσερα αγόρια ηλικίας 14 ετών, οι οποίοι επισκέπτονται όλοι ένα άλλο γυμνάσιο του Μάρμπουργκ. Τους ρώτησα στον ελεύθερό μου χρόνο. Και ο μικρός μου αδελφός ρωτήθηκε, από μια από τις φίλες μου. Κατά τη διαδικασία της υποβολής των ερωτήσεων σε ένα αγόρι, του δόθηκε το ερωτηματολόγιο, ώστε να μπορεί να διαβάσει μόνο του τις ερωτήσεις, και στη συνέχεια τις διάβαζα δυνατά και σημείωνα τις απαντήσεις. Γενικά έδειξαν αρκετό ενθουσιασμό που μπορούσαν να λάβουν μέρος στη δημοσκόπηση αυτή και έδειξαν αρκετό ενδιαφέρον. Μερικές ερωτήσεις, ωστόσο, τους έκαναν να αισθανθούν αβέβαιοι, και φοβόντουσαν μη δώσουν λαθεμένες απαντήσεις. Κατά βάθος είχαν αυτό το αίσθημα, όταν τους έκανα ερωτήσεις πολιτικού περιεχομένου ή όταν τους γίνονταν ερωτήσεις για την προσωπική τους άποψη - όπως για παράδειγμα σχετικά με τους αλλοδαπούς ή την κυβέρνηση. Ωστόσο, κανείς τους δεν αρνήθηκε να δώσει απάντηση και διασκέδασαν αρκετά με τη δημοσκόπηση. Όπως και να 'χει το πράγμα, η πραγματοποίηση αυτής της δημοσκόπησης μου έδειξε, ότι δεν ήξερα ούτε εγώ πάντα τις σωστές απαντήσεις. Πρέπει να παραδεχτώ, ότι ακόμα και εγώ σε μερικά σημεία - πολιτικά ερωτήματα και παρόμοια - θα έμενα άφωνος. Πάντως, με ώθησε να κάνω κάποιες σκέψεις. Όλοι μας πιστεύουμε, ότι τα θέματα είναι αρκετά σημαντικά, αλλά όταν καθίσουμε να τα σκεφτούμε πιο σοβαρά, καταλαβαίνουμε, ότι στην πραγματικότητα δεν έχουμε και τόσες γνώσεις, όσες θα έπρεπε να έχουμε. Όμως δεν είμαι μόνο εγώ αλλά ούτε και τα μικρά αυτά αγόρια, ή η πλειοψηφία των ανθρώπων, [σ.μ.: που νοιώθουμε έτσι] και θα έπρεπε όλοι μας να ασχολούμαστε περισσότερο με τα προβλήματα αυτά. Δημοσκοπήσεις όπως αυτή φανερώνουν το ελλιπές ενδιαφέρον του κόσμου για γενικά ζητήματα ή το κοινό συμφέρον. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι έχουν αρκετό ενδιαφέρον και ότι γνωρίζουν πολλά σχετικά με τα θέματα αυτά, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι έτσι. Αντίθετα, η πλειοψηφία των ανθρώπων ξέρει πάρα πολύ λίγα πράγματα για τα ζητήματα αυτά, ενώ πολλοί δεν γνωρίζουν, πόσο λίγα γνωρίζουν, επειδή απλά δεν τα αναγνωρίζουν. Ή πιστεύουν, ότι δεν τους αφορά και ότι δεν μπορούν να αλλάξουν τίποτα, επειδή είναι οι μόνοι. Αλλά, αν ο καθένας σκέφτεται με τον τρόπο αυτό, δεν θα καταφέρουμε τίποτα απολύτως. Ο κόσμος πρέπει να συνειδητοποιήσει περισσότερο τα προβλήματα αυτά και δημοσκοπήσεις, όπως η προαναφερόμενη, τους προκαλούν να τα σκεφτούν περισσότερο. Έχω καταλάβει, ακόμα και κατά την επεξεργασία του υλικού για το πρόγραμμα, πόσο ελάχιστη γνώση έχω για πολλά θέματα. Όσο δεν χρειάζεται να τα σκέφτεται κανείς, δεν κινείται και το ενδιαφέρον. Αλλά, μόλις κανείς έρθει αντιμέτωπος με προβλήματα όπως αυτά, αρχίζει να τα αναγνωρίζει. Κατά την έρευνα στο Διαδίκτυο ή τη μελέτη άρθρων σχετικά με δημοσκοπήσεις ή νέους ανθρώπους, αντιλήφθηκα την έκταση του θέματος και πόσο λίγα γνωρίζω πραγματικά για αυτό. Laura Nolte -----------------
Το Μάρμπουργκ είναι μια Πανεπιστημιούπολη με 76.900 κατοίκους. Η παλιά πόλη δημιουργήθηκε στους πρόποδες μιας ακρόπολης που κατασκευάστηκε τον 9ο/10ο αιώνα. Το 1235 η πόλη απέκτησε μεγάλη σημασία, αφού η Ελισάβετ της Θυριγγίας, η οποία έχτισε εκεί ένα νοσοκομείο, ανακηρύχθηκε Αγία και άρχισε προς τιμή της να κατασκευάζεται η Εκκλησία της Ελισάβετ. Η Εκκλησία της Ελισάβετ είναι μέχρι και σήμερα το έμβλημα της πόλης. Μεταξύ του 1248 και του 1604 το Μάρμπουργκ υπήρξε έδρα των Ηγεμόνων της Έσσης. Με την ίδρυση του Πανεπιστημίου το 1527 η πόλη απέκτησε επιπλέον σημασία και όλο και περισσότεροι άνθρωποι προσέρχονταν στο Μάρμπουργκ. Η παλιά πόλη αποτελείται από πολλά κτίσματα κατασκευασμένα από ξύλο με την κλασσική τεχνοτροπία, τα οποία περιβάλλουν τον ιστορικό πεζόδρομο. Το Γυμνάσιο Φιλιπίνουμ του Μάρμπουργκ ιδρύθηκε το 1527 από τον Φίλιππο τον Ανοιχτόκαρδο, τον επονομαζόμενο Παιδαγωγό, η αποστολή του οποίου ήταν αρχικά, να μεταδώσει γνώσεις στην λατινική και ελληνική γλώσσα. Το έτος 1904 το σχολείο ονομάστηκε Γυμνάσιο Φιλιππίνουμ προς τιμή του ιδρυτή του και με ευκαιρία των 400 χρόνων από την ίδρυσή του. Αρχικά ήταν ένα σχολείο αρρένων, ενώ για πρώτη φορά αποφοίτησε το 1959 ένα κορίτσι από το σχολείο αυτό. Από τότε το ποσοστό των κοριτσιών αυξάνεται συνεχώς και βρίσκεται σήμερα μεταξύ 50% και 60%. Το σχολείο περιλαμβάνει τις τάξεις 5 έως και 13. Συνολικά περίπου 1000 μαθητές φοιτούν στο Γυμνάσιο. Προσφέρονται μια σειρά από γλώσσες. Αλλά και οι εξωσχολικές δραστηριότητες του σχολείου είναι ποικίλες. Υπάρχει μεγάλη προσφορά σε ομάδες εργασίας, όπως οι θεατρικές ομάδες εργασίας, πολλά μουσικά σχήματα, μια ομάδα αστρονομίας (εξαιτίας του αστεροσκοπείου του σχολείου) και μια σειρά από αθλητικές δραστηριότητες. Θεωρούμε ότι το σχολείο μας είναι πολύ όμορφο και νοιώθουμε πολύ άνετα. Ιδιαίτερα μας αρέσει η ποικιλία σε αθλητικά προγράμματα καθώς και οι άλλες δραστηριότητες. Τον περασμένο χρόνο είχαμε μεγάλη επιτυχία με την ομάδα μας του μπάσκετ. Κατά τη διάρκεια του Redmen-International-Basketball-Tournament ήμασταν μάλιστα ως γερμανική αντιπροσωπεία στον Καναδά (Edmonton, Alberta). Πολύ επωφελή για ένα ενδιαφέρον μάθημα είναι και η αίθουσα των υπολογιστών με σύνδεση στο Διαδίκτυο. Με τον τρόπο αυτό μπορούμε να κάνουμε έρευνες στο Διαδίκτυο. Επιπλέον είχαμε και τη δυνατότητα να συμμετάσχουμε σε ένα τόσο ενδιαφέρον πρόγραμμα όπως είναι το EUROSPIN. ----------------- Πάρα πολλοί αλλοδαποί; Είμαστε 2 μαθήτριες (19 ετών) στη 13η τάξη. Ασχοληθήκαμε με το θέμα της εχθρότητας κατά των αλλοδαπών, επειδή μπορέσαμε να εντοπίσουμε ακραίες διαφορές στα αποτελέσματα. Για το σκοπό αυτό παρατηρήσαμε τις απαντήσεις των διαφόρων κρατών με μεγαλύτερη προσοχή. Κατά την μελέτη αυτή καταλήξαμε στο ακόλουθο αποτέλεσμα. Η αξιολόγηση των δεδομένων απ' όλες τις χώρες στο ερώτημα αν το ποσοστό των αλλοδαπών είναι πολύ υψηλό ή πολύ χαμηλό, έδειξε, ότι πάνω από το μισό (57,1%) θεωρεί το ποσοστό των αλλοδαπών στη χώρα τους καλό. Περίπου το 40% θεωρεί το ποσοστό πολύ ψηλό. Αν, όμως, παρατηρήσει κανείς τις μεμονωμένες χώρες, θα παρατηρήσει ιδιαίτερα ότι στην Ελλάδα ένα μεγαλύτερο ποσοστό (76%) θεωρεί το ποσοστό των μεταναστών πολύ υψηλό. Εδώ είναι ιδιαίτερα φανερό ότι οι 14-χρονοι θεωρούν το ποσοστό των αλλοδαπών σχεδόν στο 100% πολύ υψηλό. Μας δημιουργείται η απορία, ποιος θα μπορούσε να είναι ο λόγος για το γεγονός αυτό, προ πάντων το υψηλό ποσοστό των 14-χρονων! Μας φαίνεται μάλλον απίθανο, ότι οι 14-χρονοι σκέπτονται από μόνοι τους με αυτόν τον τρόπο. Πολλά μάλλον μεταβιβάζονται από τους γονείς, ίσως όμως και να υπάρχει μεγάλος αριθμός αλλοδαπών στα σχολεία της Ελλάδας. Αυτό ίσως να οδηγεί και σε διενέξεις. Επειδή η Ελλάδα όμως, από στατιστικής πλευράς, δεν έχει και τόσους πολλούς μετανάστες, η κατακραυγή κατά των αλλοδαπών μάλλον στηρίζεται περισσότερο στην απειρία άμεσης επαφής με τους μετανάστες. Αν και η Γερμανία έχει το μεγαλύτερο ποσοστό μεταναστών της Ευρώπης, το 40% των ερωτηθέντων θεωρεί το ποσοστό αυτό πολύ υψηλό. Όμως το 60% των ερωτηθέντων αναφέρει, ότι το ποσοστό είναι καλό. Θα βρίσκαμε μάλλον μεγάλη διαφορά αν κανείς διεξήγαγε τη δημοσκόπηση για το θέμα αυτό στην Ανατολική Γερμανία. Εκεί οι παρενοχλήσεις εις βάρος των μεταναστών είναι πιο συχνές απ' ότι στη Δυτική Γερμανία., αν και δεν υπάρχουν τόσοι μετανάστες εκεί. Πιστεύουμε ότι και αυτή η κατάσταση στηρίζεται στην απειρία, επειδή ο κόσμος απλά δεν έχει την εμπειρία. ----------------- Γενικά διαπιστώνεται η τάση πως οι ερωτηθέντες θεωρούν ότι ο αριθμός των αλλοδαπών στη χώρα τους είναι ικανοποιητικός. Η Γαλλία θεωρεί το ποσοστό των 75,3% καλό, ενώ η Γερμανία έχει την ίδια άποψη με ποσοστό 60,2% και η Αυστρία με 62,3%. Τη μεγαλύτερη εξαίρεση αποτελεί η Ελλάδα. Με 76% οι νέοι της Ελλάδας εκφράζουν με σαφήνεια την άποψη, ότι στη χώρα τους υπάρχουν ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΠΟΛΛΟΙ αλλοδαποί. (Οι ποσοστιαίες αναφορές ισχύουν για όλους τους ερωτηθέντες: ανεξάρτητα από φύλο και ηλικία!) Μια άλλη παρατήρηση που προκύπτει από τα δεδομένα είναι ότι υπάρχουν πολλοί αλλοδαποί στην αντίστοιχη χώρα. Με εξαίρεση το εξαιρετικά υψηλό ποσοστό που εμφανίζει η Ελλάδα, και η Γερμανία παρουσιάζει αρκετά υψηλό ποσοστό της τάξης των 36,7%. Επόμενη χώρα είναι η Αυστρία, όπου με 32,5% υποστηρίζεται ότι ζουν πολλοί αλλοδαποί. Η Γαλλία από την άλλη δίνει στη δημοσκόπηση αυτή με 11,3% ένα δείγμα αρκετά μικρού μεταναστατευτικού προβλήματος. Γενικά, η Γαλλία πρέπει να αξιολογηθεί σε απόλυτη αντιδιαστολή με την Ελλάδα, όσον αφορά το θέμα των αλλοδαπών. Στις ερωτήσεις, όπου πολλοί Έλληνες νέοι απάντησαν πως οι αλλοδαποί νέοι θα μπορούσαν να μάθουν από τους Έλληνες, οι Γάλλοι νέοι αναφέρουν ότι οι ίδιοι θα μπορούσαν να μάθουν πολλά από τους μετανάστες. Ωστόσο, και στην δημοσκόπηση αυτή υπήρξαν σαφείς τάσεις: Η πλειοψηφία των νέων όλων των χωρών (περίπου 75 - 80%) απάντησαν, ότι οι μετανάστες μπορούν να μάθουν από τους ντόπιους και αντίστροφα. Οι τέσσερις χώρες δείχνουν, λοιπόν, με εξαίρεση την Ελλάδα, στους μετανάστες μια ανοχή και αποδοχή. Τα προβλήματα που έχουν οι Έλληνες με τους αλλοδαπούς μάλλον προέρχονται από το γεγονός, ότι στην Ελλάδα υπάρχει μικρή ροή μεταναστών και συνεπώς οι αλλοδαποί θεωρούνται κάτι καινούργιο. Το γεγονός, ότι το καινούργιο αρχικά προκαλεί και φόβο και ότι ο φόβος παραμένει ενεργός για τόσο καιρό, όσο χρειάζεται κανείς να γνωρίσει το άγνωστο, αποτελεί μια παγκοσμίως αποδεκτή αλήθεια! (Το ίδιο φαινόμενο το βλέπουμε και στα νέα Ομόσπονδα Κρατίδια, τα οποία δεν είχαν σχεδόν καμία επαφή με αλλοδαπούς και είναι σε μεγαλύτερο βαθμό εχθρικά απέναντι στους μετανάστες απ' ότι οι κάτοικοι των Ομόσπονδων Κρατιδίων της Δυτικής Γερμανίας!) Eva M.
Lischka ----------------- Κατά τη μελέτη των αποτελεσμάτων ασχοληθήκαμε ιδιαίτερα με την Ελλάδα, γιατί παρουσιάζει ενδιαφέροντα δεδομένα. Ενώ, για παράδειγμα, στη Γερμανία μόνο το 14,8% ισχυρίζεται για τον εαυτό του, ότι δεν έχει καμία απολύτως επαφή με συνομήλικους μετανάστες, στην Ελλάδα έδωσε την ίδια απάντηση το 51,9%. Ενώ στην Αυστρία απάντησαν 32,5% των ερωτηθέντων, ότι είχαν συχνά επαφές με αλλοδαπούς, στην Ελλάδα αντίστοιχα απάντησαν 5,8%. Δεν είναι όμως αλήθεια, ότι απάντησαν όλες οι ηλικίες και των δυο φύλων με τον ίδιο τρόπο για το εάν είχαν το ίδιο λίγες ή πολλές επαφές με μετανάστες. Αντίθετα, υπάρχουν τεράστιες διαφορές μεταξύ των αγοριών και κοριτσιών και μεταξύ των ηλικιών των 14-16 ετών. Η διαφορά στις επαφές των αρρένων και θηλέων ερωτηθέντων στην Ελλάδα είναι σχετικά μεγάλη. Έτσι, για παράδειγμα, τα αγόρια σε ποσοστό 64,2% και τα κορίτσια σε ποσοστό μόλις 39,2% αναφέρουν ότι δεν είχαν επαφή με αλλοδαπούς. Και, ενώ το 43,8% των 16-χρονών δεν έχουν καμία επαφή με μετανάστες, το ποσοστό αυτό αυξάνεται στους 14-χρονους στα 62,5%. Φαίνεται, ότι για τους νέους Έλληνες υπάρχει η τάση να μη δημιουργούν και να μην αναπτύσσουν επαφές με συνομήλικους αλλοδαπούς. Συνεπώς το γεγονός, ότι τουλάχιστον στους Έλληνες το ποσοστό των μεταναστών θεωρείται υψηλό, δημιουργεί απορία. Μετά από σκέψη εκπλήσσει δε το γεγονός, ότι οι 14-χρονοι, που κατά τη δική τους δήλωση δεν έχουν σχεδόν καμία επαφή με αλλοδαπούς, θεωρούν κατά 94% το ποσοστό των μεταναστών στην Ελλάδα υπερβολικά υψηλό. Από την άλλη πλευρά οι 16-χρονοι γνωρίζουν σημαντικά περισσότερους αλλοδαπούς, θεωρούν βέβαια το ποσοστό τους στον πληθυσμό της Ελλάδας αρκετά υψηλό, αλλά - σε αντίθεση με τους 14-χρονους - σχεδόν το ένα τέταρτο των ερωτηθέντων θεωρεί το ποσοστό αυτό καλό. Μπορεί λοιπόν να πει κανείς, ότι η αντίληψη της πραγματικότητας εξαρτάται από την ηλικία και εν μέρει από το φύλο. Παραμένει βέβαια το ερώτημα, γιατί αποκρυσταλλώθηκε η αποστροφή προς τους μετανάστες τόσο έντονα ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Lena και
Marjam ----------------- Εθνική ταυτότητα Ασχοληθήκαμε με το ερώτημα 13 του ερωτηματολογίου του EUROSPIN, που ασχολείται κυρίως με την άποψη που έχουν οι ερωτηθέντες σχετικά με την εθνικότητά τους, την Ευρώπη και τον κόσμο. Ενώ οι Γάλλοι (53,3%), οι Έλληνες (67,3%) και οι Αυστριακοί (51,9%) ταυτίζονται έντονα με την εθνικότητά τους, στη Γερμανία αυτή η άποψη είναι σαφώς πιο μετριασμένη - μόλις 22,7%. Όμως, οι Γερμανοί ταυτίζονται έντονα (49%) με τη χώρα τους. Το 31,3% βλέπει, ωστόσο, τον εαυτό του λιγότερο ως Γερμανούς, περισσότεροι απ' ότι στην Ελλάδα και σχεδόν ο διπλάσιος αριθμός απ' ότι και στις δυο άλλες χώρες μαζί. Πιστεύουμε, ότι είναι δικαιολογημένο να μιλήσει κανείς για ελλιπή εθνική συνείδηση των Γερμανών. Μάλλον οι μαθητές είναι επηρεασμένοι από το συγκεκριμένο ιστορικό τους υπόβαθρο, ιδιαίτερα σχετικά με τη Δικτατορία των Ναζιστών. Σε όλες τις χώρες η ταύτιση με την Ευρώπη παρουσιάζει μεγάλο ποσοστό. Βρίσκεται παντού σχεδόν στο 75%. Στη Γαλλία και την Ελλάδα το ποσοστό εκείνων που αισθάνονται λιγότερο Ευρωπαίοι είναι κατά 25% σαφώς πιο μεγάλο από το αίσθημα της εθνικής ταυτότητας, ενώ το ποσοστό αυτό στη Γερμανία και την Αυστρία είναι χαμηλότερο. Για το λόγο αυτό επιτρέπεται η υπόθεση, ότι υπάρχει σχετικά μεγάλη αποδοχή της Ευρώπης. Για τα αποτελέσματα, που παρουσιάζουν σημαντικές διαφορετικές στον τομέα της ταύτισης ως μέλος της παγκόσμιας κοινωνίας, δεν έχουμε εξήγηση, επειδή δεν παρατηρούνται εθνικές τάσεις. Jana, Tobi και Bene ----------------- Από που ενημερώνεσαι; Στα πλαίσια
του προγράμματος Eurospin ασχοληθήκαμε με το θέμα "Ενδιαφέρον των
νέων για συγκεκριμένα ειδησεογραφικά θέματα". Καταλήξαμε στα ακόλουθα
αποτελέσματα: οι νέοι χρησιμοποιούν τις διάφορες πηγές πληροφόρησης (σε
ποσοστά): Από τα δεδομένα αυτά γίνεται σαφές, ότι οι νέοι χρησιμοποιούν πρωτίστως οπτικές πηγές πληροφόρησης. Στα πλαίσια των ειδήσεων αυτών, τα θεματικά ενδιαφέροντα διίστανται. Η λίστα των θεμάτων που είναι ελκυστικά για τους νέους ξεκινάει με τη μουσική (59,3%). Με 57,5% ακολουθεί με μικρή διαφορά ο αθλητισμός. 51,3% των ερβτηθέντων αρέσκονται στο να ενημερώνονται για τα θέματα μόρφωσης και τεχνολογίας. Μη αναμενόμενο και χαμηλό είναι το ποσοστό ενδιαφέροντος σε θέματα πολιτικής και πολιτισμού με 32,7% και 35,4% αντίστοιχα. Αυτό αντικατοπτρίζει το ελλιπές ενδιαφέρον για πολιτικά θέματα, πράγμα που φαίνεται και σε άλλο σημείο του ερωτηματολογίου, όπου γίνεται ιδιαίτερη μνεία για το θέμα αυτό. Το αποτέλεσμα στο ερώτημα "πόσο μεγάλο είναι το ενδιαφέρον στην πολιτική" είναι: μόνο 9,7% των ερωτηθέντων έχουν έντονο ενδιαφέρον για την πολιτική, ενώ το 37,2% θα μπορούσε να αναπτύξει κάποιο ενδιαφέρον για πολιτικά θέματα. Μικρό ενδιαφέρον επιδεικνύει το 29,2% και κανένα ενδιαφέρον δηλώνει το 8,8%, πράγμα που κατά βάθος αποτελεί ανησυχητικό αποτέλεσμα. Το πολιτικό ενδιαφέρον των νέων της Ευρώπης προφανώς έχει μειωθεί δραστικά τα τελευταία χρόνια. Christine Layda και Friederike Goke ----------------- Ποια η σχέση σου με την πολιτική; Αναρωτηθήκαμε, πως οι νέοι της Ευρώπης αντιμετωπίζουν την πολιτική και κατά πόσο υποστηρίζουν μια πολιτική της ενωμένης Ευρώπης σε σύγκριση με μια εθνική πολιτική. Κατά την αξιολόγηση των ερωτηματολογίων διαπιστώσαμε, ότι λιγότερο από 50% των νέων θα ήταν διατεθειμένοι να παραχωρήσουν αρμοδιότητες των εθνικών τους κοινοβουλίων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ενδιαφέρον σημείο στις στατιστικές των διαδικτυακών σελίδων του EUROSPIN είναι το γεγονός ότι οι Γερμανοί μαθητές, με μεγάλη διαφορά (λιγότερο) από τους υπόλοιπους, απάντησαν "δεν ξέρω" για πολιτικά ζητήματα. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι οι δήθεν "πολιτικο-κουρασμένοι" νέοι ασχολούνται στην πραγματικότητα με πολιτικά ζητήματα και δημιουργούν τις δικές τους απόψεις. Στο ερώτημα κατά πόσο θα έπρεπε ή όχι να εισαχθεί το Ευρώ, δηλαδή σε οικονομικο-πολιτικά ζητήματα, το αποτέλεσμα είναι σαφές. Οι χώρες που έχουν ασθενές νόμισμα, υποστηρίζουν έντονα την εισαγωγή του Ευρώ. Στο ερώτημα της εισαγωγής του Ευρώ και την ερώτηση "κατά πόσο η οικονομική πολιτική θα μεταφερθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο", γίνεται επίσης σαφές, ότι οι χώρες με υψηλές επιδοτήσεις από την Ε.Ε. (Ελλάδα) συμφωνούν με πλειοψηφία πάνω από 50% σε μια κοινή ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική. Η συμφωνία αυτή, αντίθετα, βρίσκεται στην Γερμανία και την Αυστρία μόνο περίπου στο 20%. Στη Γαλλία η αποδοχή μιας ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής, όπως και στην Ελλάδα, είναι μάλλον μεγάλη (45%). Gotz,
Clemens και Karsten ----------------- Η Ευρώπη ενώνεται - μια ευκαιρία? Για την εργασία μου ασχολήθηκα κυρίως με το ερώτημα 19. Στο ερώτημα αυτό έπρεπε να διερευνηθεί το πως οι νέοι βλέπουν τη σύγκλιση της Ευρώπης σε σχέση με τις μελλοντικές τους ευκαιρίες. Στο ερώτημα 19α γινόταν διερεύνηση, αν οι νέοι έχουν την άποψη ότι στην ενωμένη Ευρώπη θα έχουν δυσκολίες να βρουν κατάλληλη θέση εργασίας. Συνολικά σε ποσοστό 44,4% απάντησαν, ότι θα αυξηθούν οι δυσκολίες να κατορθώσει κανείς να επιβιώσει στην ευρωπαϊκή αγορά εργασίας. Αν κανείς δει το συνολικό αποτέλεσμα σε αναλογία με τα επί μέρους κράτη, τότε παρατηρεί, ότι οι νέοι της Αυστρίας δεν φοβούνται τόσο τον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό για μια θέση εργασίας, όσο για παράδειγμα οι νέοι της Γαλλίας ή της Γερμανίας (43,3% και 39,1% αντίστοιχα). Ωστόσο, οι νέοι της Ελλάδας έχουν το μεγαλύτερο φόβο για τον ανταγωνισμό σε σύγκριση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες (63,5%). Ταυτόχρονα, οι ερωτηθέντες βλέπουν την ένωση της Ευρώπης ως ευκαιρία, όπως φαίνεται στο ερώτημα 19γ. Συνολικά το 58,6% δήλωσε ότι βλέπει την ένωση ως μεγάλη ευκαιρία. Τα μεμονωμένα αποτελέσματα ανά χώρα μοιάζουν αρκετά. Στο ερώτημα 19δ τίθεται το ερώτημα αν η ένωση της Ευρώπης έχει κάποια προσωπική σημασία για τους ερωτώμενους. Η πλειοψηφία δήλωσε, ότι δεν είχε κάποιο προσωπικό ενδιαφέρον (38,6%). Τα μεμονωμένα αποτελέσματα ανά χώρα μοιάζουν αρκετά, μόνο στην Ελλάδα παρατηρείται μια μεγαλύτερη απόκλιση. 37,5% των ερωτηθέντων δήλωσε, ότι η ένωση της Ευρώπης δεν είχε κάποια σημασία για αυτούς, ενώ το 19,9% μόνο των νέων της Γερμανίας δήλωσε "καθόλου". Jennifer
Schwarz |
|||||||||
Για
το μάθημα της Κοινωνικής Αγωγής έπρεπε να πραγματοποιήσουμε μια δημοσκόπηση
με το όνομα Eurospin. Οργανωτής αυτής της δημοσκόπησης είναι ένα σχολείο
στην Ελλάδα, το οποίο συνεργάζεται με άλλα σχολεία στην Ευρώπη. Στα σχολεία
αυτά δόθηκαν ερωτηματολόγια και οδηγίες και εμείς, οι μαθητές, έπρεπε
να ρωτήσουμε νεώτερους μαθητές 14, 15 και 16 ετών.