ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ: ΜΑΘΗΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ

Είναι έφηβοι μεταξύ 13 και 15 ετών, πηγαίνουν στην Τρίτη Γυμνασίου ή στην πρώτη Λυκείου. Μπορεί να κοροϊδεύουν τον καθηγητή της ιστορίας ή της γεωγραφίας, να αντιγράφουν στα διαγωνίσματα, αλλά ξέρουν και πώς να ολοκληρώνουν με επιτυχία ένα πραγματικό πρόγραμμα. Εδώ και ένα χρόνο, μαθητές από τέσσερις χώρες της Ευρώπης παίρνουν συνέντευξη ο ένας από τον άλλο για τον τρόπο ζωής τους, τις αντιλήψεις τους για την Ευρώπη και τους φόβους τους για το μέλλον. Στην Αυστρία, στην Ελλάδα, στη Γερμανία και στη Γαλλία οι εν λόγω μαθητές μπήκαν στη θέση των δημοσιογράφων και συγκέντρωσαν υλικό για την πραγματοποίηση μιας έρευνας για τους νέους της εποχής μας.

Eurospin : ένα πρόγραμμα, τέσσερις χώρες

Το πρόγραμμα Eurospin (European Student Press Initiative), το οποίο ξεκίνησε το 2000 με πρωτοβουλία μίας εφημερίδας και ενός ελληνικού σχολείου θέτει ως στόχο τη συνεργασία μεταξύ των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και των σχολείων σε όλη την Ευρώπη. Μαθητές από τη Γερμανία, την Αυστρία, την Ελλάδα και τη Γαλλία συμπλήρωσαν το ίδιο ερωτηματολόγιο. Τα αποτελέσματα συγκεντρώθηκαν, μελετήθηκαν και παρουσιάστηκαν από τα μέλη του Eurospin στην Ελλάδα, αποτελώντας έτσι το υλικό για μία αδημοσίευτη έρευνα για τον τρόπο ζωής των νεαρών ευρωπαίων, τις φιλοδοξίες τους σε σχέση με το σχολείο, την ταυτότητά τους και τις αντιλήψεις τους για την Ευρώπη. Ένα χρόνο αργότερα ζητήθηκε πάλι η βοήθεια των μαθητών. Αφού μοιράστηκαν τα αποτελέσματα της έρευνας σε τέσσερα μέρη και καθεμία από τις τέσσερις συμμετέχουσες χώρες ανέλαβε ένα τμήμα τους, οι μαθητές κλήθηκαν να αυτοσχεδιάσουν και να γράψουν μικρά άρθρα με βάση την έρευνα. Σε όλες τις χώρες οι μαθητές καθοδηγούνταν στην προσπάθειά τους από μία εφημερίδα ή ένα περιοδικό. Το περιοδικό Europe et Liberte παρακολούθησε τους νεαρούς μαθητές της Γαλλίας κατά τη διάρκεια της εργασίας τους..

Μετατρέποντας τους αριθμούς σε πληροφορίες

Βλέποντας να καταφθάνει όλος αυτός ο όγκος πινάκων, αριθμών και γραφικών παραστάσεων, κάποιοι γούρλωσαν τα μάτια. Η Τρίτη Γυμνασίου και η Πρώτη Λυκείου των σχολείων Jean Moulin και Alphonse Daudet στο Παρίσι αποτελούν τη γαλλική συμμετοχή στο πρόγραμμα. Η αποστολή τους : να αναλύσουν τα αποτελέσματα και να τα διαμορφώσουν σε άρθρα για τον Τύπο. Το Eurospin είχε προβλέψει τη δημιουργία ενός ανοικτού forum συζήτησης στο Δίκτυο για να βοηθήσει τους νέους. Έτσι οι μαθητές πληροφορήθηκαν τις εξηγήσεις κάποιων ποσοστώσεων, ρωτώντας απευθείας τους συμμαθητές τους στην Ελλάδα, τη Γερμανία, την Αυστρία. Απαντούσαν επίσης για λογαριασμό της Γαλλικής πλευράς στις ερωτήσεις που τους έθεταν οι υπόλοιποι. Το πιο δύσκολο γι'αυτούς ήταν να αφήσουν στην άκρη το σχολικό ύφος και να ανακαλύψουν το δημοσιογραφικό ύφος μέσω του οποίου αποκαλύπτεται το βασικό μήνυμα. Στην αρχή συχνά άκουγες " αν αφαιρέσω αυτό το στοιχείο, τότε όλο και όλο το άρθρο μου θα είναι δύο σειρές και πρέπει να γεμίσω τη σελίδα.....". Σιγά σιγά όμως ο λόγος άρχισε να ρέει και οι εκκολαπτόμενοι δημοσιογράφοι κατάφεραν να μετατρέψουν τους αριθμούς σε πληροφορίες. Το περιοδικό Europe et Liberte φιλοξενεί σε αυτό το τεύχος τους καρπούς της προσπάθειας των μαθητών της Γαλλίας. Η ανάλυσή τους για "τους ευρωπαίους και τη ζωή μετά το σχολείο" αποκαλύπτει τις πολιτισμικές διαφορές στο εσωτερικό της Ευρώπης. Πώς και πού φαντάζονται οι νεαροί Ευρωπαίοι το μέλλον τους;
B.C

ΝΑ ΕΡΓΑΣΤΩ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ; ΕΝΤΑΞΕΙ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ.

ΕΜΠΡΟΣ, ΕΤΟΙΜΟΙ ΦΕΥΓΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Την εποχή της Ευρώπης, είναι άραγε η γενιά μας διατεθειμένη να μετακινηθεί σε μία χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να χτίσει εκεί το επαγγελματικό της μέλλον; Η αγορά εργασίας αναπτύσσεται ευρέως στην Ευρώπη και οι νέοι φαίνεται ότι αισθάνονται πιο ασφαλείς να δουλέψουν ή να σπουδάσουν σε μία χώρα μέλος. Η ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών και του οικονομικού τομέα ωθούν τους νέους να εγκαταλείψουν τη χώρα τους για μία άλλη. Σύμφωνα με το Eurospin, περίπου 70 % ευρωπαίοι έφηβοι θα ήταν έτοιμοι να φύγουν από την πατρίδα τους αν είχαν μία πολύ ενδιαφέρουσα προσφορά. Παρ'όλ'αυτά υπαρχει μια διαφορά. Οι νέες κοπέλλες μοιάζουν πιο αποφασισμένες να εγκαταλείψουν τη χώρα τους αν παρουσιαστεί μία καλή ευκαιρία. Η εικόνα της νέας που εγκαταλείπει τις σπουδές ή την εργασία της για χάρη της οικογενειακής ζωής έχει εγκαταλειφθεί για τα καλά. Όμως λίγοι νεαροί Ευρωπαίοι είναι απόλυτα σίγουροι ότι θα πάρουν αργότερα μία παρόμοια απόφαση. Η πλειοψηφία ξεκαθαρίζει ότι όλα εξαρτώνται από τη φύση της δουλειάς και τον τόπο προορισμού που θα τους προταθεί. Η εικόνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προβάλλουν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης δημιουργεί ασφάλεια στους νέους της Ευρώπης. Χάρη στα ευρωπαϊκά προγράμματα, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να ανακαλύψουν άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά το τέλος του σχολικού τους προγράμματος. Επιπλέον, η πρόσβαση από τη μία χώρα στην άλλη έχει σε μεγάλο βαθμό διευκολυνθεί χάρη στα σύγχρονα μέσα μεταφοράς (Thalys, Eurostar, S) , γεγονός που ευνοεί τη μετακίνηση των νέων. Η άφιξη του ενιαίου νομίσματος είναι επίσης ένας αποφασιστικός παράγοντας. Η νέα γενιά δε μοιάζει να ανησυχεί μπροστά στην προοπτική της μετακίνησης στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να χτίσει το μέλλον της.
Audrey, P-David, J-Marc, Clement, Yann, Sydney, et Mathieu

ΑΜΕΡΙΚΗ: ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ

Στην αρχή της νέας χιλιετίας, περισσότερο από ποτέ, η χώρα της "Αναζήτησης του Χρυσού" και των σταρ του Χόλυγουντ κάνει τη νεολαία να ονειρεύεται. Περίπου το 80% των εφήβων της Ευρώπης θα ήταν έτοιμοι να φύγουν για να δουλέψουν στις ΗΠΑ. Χώρα υποδοχής μεταναστών εδώ και 500 χρόνια, οι ΗΠΑ συμβολίζουν τη χώρα του ονείρου, του πλούτου και της επιτυχίας. Από άποψη πολιτισμική, η Ευρώπη επηρεάζεται συνεχώς από την αμερικανική κοινωνία. Μέσα από τα φαστ φουντ, τα αμερικανικά πρότυπα ένδυσης και τις πολυάριθμες κινηματογραφικές παραγωγές, η βόρεια Αμερική είναι παρούσα σε κάθε στιγμή της ζωής μας. Αυτό εξηγεί το ενδιαφέρον των νεαρών Ευρωπαίων για τις ΗΠΑ. Είναι ενδιαφέρουσα η διαπίστωση ότι το 69 % των μαθητών της Αυστρίας δηλώνουν έτοιμοι να φύγουν για την αμερικανική ήπειρο, τη στιγμή μάλιστα που η Αυστρία έχει ένα ποσοστό ανεργίας σχεδόν μηδενικό. Αντίθετα, η ιδέα της μετανάστευσης σε μία χώρα που δεν κατονομάζεται ελκύει πολύ λιγότερο τα πλήθη. Η περίπτωση της Γερμανίας είναι χαρακτηριστική. Το ποσοστό πέφτει στο μισό όταν τίθεται το ερώτημα να πάει κανείς στις ΗΠΑ ή σε κάποια άλλη χώρα που δεν κατονομάζεται (80% για τις ΗΠΑ, 40 % για άλλη χώρα). Είναι εκπληκτικό και μάλλον λυπηρό το γεγονός ότι τόσοι νέοι ευρωπαίοι είναι έτοιμοι να εγκαταλείψουν τη χώρα τους για μία προσφορά εργασίας στις ΗΠΑ. Πότε θα μιλάμε για το ευρωπαϊκό όνειρο;
Judith

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ

Να τι απαντούν οι περισσότεροι μαθητές της Ευρώπης. Μόνο 1 στους 5 γοητεύεται από την ιδέα της αναζήτησης εργασίας σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, ενώ θα έφευγαν σχεδόν όλοι για τη βόρειο Αμερική ή για κάποια άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι ενδιαφέρον να αναρωτηθεί κανείς το λόγο για τον οποίο η Ανατολική Ευρώπη έχει τόσο κακή φήμη ανάμεσα στους νέους. Φαίνεται ότι για τους περισσότερους η συγκεκριμένη επιλογή βασίζεται σε προκαταλήψεις. Οι χώρες που έχουν δημιουργηθεί από τη διάλυση της Ε.Σ.Σ.Δ., θεωρούνται πολύ συχνά υποανάπτυκτες και ακόμα και αν έχει πέσει το σιδηρούν παραπέτασμα, φαίνεται ότι έχει παραμείνει μία εντύπωση ολοκληρωτισμού στο μυαλό των νέων. Σήμερα οι χώρες της Ευρώπης κινούνται προς μία αληθινή δημοκρατία. Το σαφώς όμως κατώτερο επίπεδο ζωής αυτών των περιοχών αποτελεί σίγουρα ένα εμπόδιο στην κινητικότητα των πληθυσμών. Το πυρηνικό κέντρο του Τσερνομπίλ, σύμβολο της περιοχής, φέρνει στο μυαλό άσχημες αναμνήσεις. Ακόμα και τώρα που το ραδιενεργό νέφος έχει χάσει την έντασή του, δεν παύει να αποτελεί κίνδυνο, τουλάχιστον στο μυαλό των νεαρών Ευρωπαίων. Μπορεί κανείς να παρατηρήσει πάντως ότι μέσα στη γενική αυτή έλλειψη κινήτρων, οι νεαροί Γάλλοι είναι οι λιγότερο επιφυλακτικοί. Το 28 % θα ήταν πιθανώς σύμφωνο να μεταναστεύσει προς τις περιοχές αυτές. Ας σημειώσουμε παρεμπιπτόντως ότι από γεωγραφική άποψη οι Γάλλοι μαθητές είναι αυτοί που βρίσκονται πιο μακριά τις χώρες της ανατολικής Ευρώπης.

ΑΛΛΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΠΟ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ

Οι περισσότεροι μαθητές της Ευρώπης είναι διατεθειμένοι να αλλάξουν περιοχή ή πόλη για να εργαστούν ή να σπουδάσουν: η μετανάστευση ακόμη και στο εσωτερικό της χώρας δεν προκαλεί πλέον φόβο. Το 89 % των νέων θα το έκανε εάν τους τύχαινε μία καλή ευκαιρία. Σε ποσοστό 97 %, οι Γερμανοί είναι οι ευρωπαίοι που βλέπουν την προοπτική αυτή με περισσότερο ενθουσιασμό αναμφίβολα χάρη στην πτώση του τείχους του Βερολίνου που χώριζε τη Γερμανία για μεγάλο διάστημα στα δύο. Αντιθέτως οι Έλληνες, και ιδίως τα αγόρια, δε θέλουν τόσο πολύ να μετακινηθούν από τον τόπο κατοικίας τους. Ίσως να οφείλεται στο μεσογειακό ταμπεραμέντο τους. Λόγω της αγωγής τους προτιμούν να ζουν κοντά στην οικογένειά τους.

ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΡΑΜΜΕΝΑ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ; ΠΩΣ ΘΑ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ;

Για ένα παιδί το να σκεφτεί τον εαυτό του στο μέλλον και τη ζωή του σε είκοσι ή τριάντα χρόνια, φαντάζει ως κάτι το επικίνδυνο. Τουλάχιστον για τους μαθητές του Εξαγώνου (της Γαλλίας). Στη Γαλλία έχουμε το χαμηλότερο ποσοστό νέων που σκέφτονται πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί στο μέλλον η ζωή τους. Περίπου το ένα τρίτο αυτών δεν έχουν καμία ιδέα για το πώς θα εξελιχθεί η ζωή τους στο μέλλον σε αντίθεση με τους συναδέλφους τους στην Αυστρία που έδωσαν αυτή την απάντηση σε ποσοστό μόνο 6%. Ο λόγος για το υψηλό ποσοστό στη Γαλλία είναι σίγουρα η μεγάλη ανεργία που τρομάζει τους νέους.
Antonin et Baptiste

ΑΡΑΓΕ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΤΡΟΠΟ;

Οι μαθητές είναι διχασμένοι στην ερώτηση αν πιστεύουν ότι όσα έμαθαν στο σχολείο θα έχουν κάποιο νόημα στο περιβάλλον της Ενωμένης Ευρώπης. Η Αυστρία είναι μία ιδιαίτερη περίπτωση, καθώς το ένα τέταρτο των μαθητών πιστεύει ότι το σχολείο δεν τους έχει επαρκώς προετοιμάσει για να αντιμετωπίσουν την Ευρώπη του αύριο. Αντιθέτως, σε άλλες χώρες, οι έφηβοι συμφωνούν περισσότερο στο ότι οι γνώσεις που έχουν αποκομίσει θα τους χρησιμεύσουν ανεξάρτητα από την Ενωμένη Ευρώπη. Ίσως τα μαθήματα της λογοτεχνίας (μεταξύ άλλων) ή της Ιστορίας δεν αναφέρονται αρκετά σε άλλες χώρες και αυτό ίσως να απηχεί και την άποψη των Αυστριακών (αναφέρουμε παρεμπιπτόντως ότι πρόκειται κυρίως για αγόρια) ότι αυτά που μαθαίνουν είναι ξεπερασμένα στο πλαίσιο της Ενωμένης Ευρώπη.
Theo

ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝ, ΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΙ ΜΕ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ

"Τι θα κάνεις όταν θα μεγαλώσεις;". Να μία ερώτηση που έχουν όλοι ακούσει. Κάποιοι ξέρουν τι να απαντήσουν, κάποιοι άλλοι δεν έχουν ιδέα, αλλά πάρα πολλοί αναρωτιούνται. Η κοινωνία αλλάζει, τα επαγγέλματα επίσης. Οι νέες τεχνολογίες καταλαμβάνουν ολοένα και περισσότερο σημαντική θέση στην καθημερινή ζωή μας. Το Σχολείο πρέπει να συμβάλει στην προετοιμασία των μαθητών στις μελλοντικές εξελίξεις. Γενικά παρατηρούμε ότι οι μαθητές της Ευρώπης δεν αισθάνονται έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τις εξελίξεις της κοινωνίας. Σύμφωνα με την πρόσφατη έρευνα του Eurospin,μόνο το 18,1 % απ'όλους μαζί (αυστριακούς, γερμανούς, έλληνες, γάλλους) θεωρούν ότι είναι επαρκώς προετοιμασμένοι. Άραγε δεν πιστεύουν οι νέοι στην αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού τους συστήματος; Αν δούμε το θέμα πιο προσεκτικά, οι απαντήσεις διαφέρουν στην πραγματικότητα ανάλογα με τη χώρα. Στη Γαλλία, όπως και στη Γερμανία ξέρουμε ότι η ανεργία έκανε θραύση κατα την περίοδο της οικονομικής κρίσης και ακόμη οι αναμνήσεις είναι νωπές. Περίπου οι μισοί Γάλλοι 13-14 ετών δεν πιστεύουν ή δεν ξέρουν αν είναι καλά προετοιμασμένοι για τις μελλοντικές εξελίξεις στην κοινωνία. Σε κάποιες χώρες υπάρχει περισσότερη εμπιστοσύνη. Αυτή είναι η περίπτωση της Αυστρίας. Το 70,2 % των μαθητών από την Αυστρία θεωρούν ότι είναι λίγο πολύ επαρκώς προετοιμασμένοι για την κοινωνία του αύριο. Όμως εκεί η ανεργία είναι σχεδόν μηδενική. Υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες. Παρατηρούμε επίσης ότι τα κορίτσια έχουν λιγότερη εμπιστοσύνη στο μέλλον τους από τα αγόρια. Στην Ελλάδα για παράδειγμα, το 20 % των αγοριών θεωρούν ότι είναι καλά προετοιμασμένοι για το μέλλον σε σχέση με το 15,7 % των κοριτσιών. Μόνο στην Αυστρία φαίνονται τα κορίτσια να έχουν περισσότερη εμπιστοσύνη στην παιδεία που έχουν λάβει απ'ότι τα αγόρια. Περισσότερο από το ένα τρίτο τους πιστεύουν ότι είναι καλά προετοιμασμένα για τις αλλαγές της κοινωνίας , ενώ τα αγόρια δηλώνουν κάτι τέτοιο σε μικρότερο ποσοστό. Άρα, για όλους εκείνους που θεωρούν ότι κανείς μαθητής δεν αγαπά το σχολείο, καλό είναι να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους. Το Σχολείο δεν έχει την ίδια φήμη σε όλες τις χώρες.
Amos

Ένα πολύ ενδιαφέρον γεγονός: Οι αντιλήψεις των παιδιών της Γηραιάς Ηπείρου σχετικά με το μέλλον τους συχνά απεικονίζουν την υγεία της χώρας τους. Όσο πιο καλά τα καταφέρνουν οι χώρες τους συγκριτικά με τις υπόλοιπες, τόσο πιο πολύ εμπιστοσύνη τους έχουν οι νεαροί κάτοικοί τους. Κοινωνικοί παράγοντες επηρεάζουν επίσης τα αποτελέσματα, οι Έλληνες για παράδειγμα είναι πιο σπιτόγατοι από τους γείτονές τους. Πέρα από τους αριθμούς και τις αναλύσεις που προσφέρει, το πρόγραμμα έχει και πολλά άλλα θετικά χαρακτηριστικά. Σε όλες τις χώρες οι μαθητές έμαθαν για τους ευρωπαίους συναδέλφους τους. Οι μαθητές της Γερμανίας αλληλογράφησαν με τους μαθητές της Ελλάδας, οι μαθητές από την Αυστρία έθεσαν ερωτήματα στους Γάλλους συναδέλφους τους. Όλοι συμμετείχαν σε μία πραγματική κοινωνιολογική έρευνα με σκοπό να ωφελήσουν το ευρύ κοινό. Με τη βοήθεια των πολυμέσων, η συγκεκριμένη πρωτοβουλία επέτρεψε την ανταλλαγή, την επικοινωνία, τη μάθηση. Οι ιδέες του Eurospin για την Ευρώπη πρέπει να αποτελέσουν αφορμή για σκέψη πάνω στο μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πολιτική της Ευρώπης θα' πρεπε να εμπνευστεί από αυτή την αδημοσίευτη έρευνα.
B.C
Benjamin Cohen